رهگذر سرزمين شعر


 

 

مانده‌ام

! چگونه تو را فراموش کنم

 اگر تو را فراموش کنم

 باید
  سال‌هایی را نیز که با تو بوده‌ام

 فراموش کنم
 دریا را فراموش کنم

 و کافه‌های غروب را
  باران را
  اسب‌ها و جاده‌ها را 

 باید
  دنیا را
  زندگی را

 و خودم را نیز فراموش کنم
 تو با همه‌ چیز درآمیخته‌ای!


شهرام

 

صیاد شما باشی، با شعرِِ پر از ماهی 



زخم است لبانِ من، از طعمه ی قلّابت


شهرام

 

 

 

           باران چشم

                  از خانه که می آیی

                               یک دستمال سفید

                                          پاکتی سیگار

                                               گزیده شعر فروغ

                                                      و طاقتی طولانی بیاور

                                                            احتمال گریستن ما بسیار است!

                                                                                                                                                                  

    سید علی صالحی


شهرام

 

تو بخند
تا سراسیمه شود
بویِ بهار!


شهرام

 

سرودمت به همان باوری که در من بود..
و شعر حنجره ام شد که خوش صدا باشم..
و خواندمت که قشنگ ست روز و شب از تو


بخوانم  و نگران نخوانده ها باشم


شهرام

 

دنیای مرا
گشتند
جز عشق تو
چیزی نیست...


شهرام

 

عشق یعنی تو و آن لحظه بی روسری ات

رقص گیسوی بهم ریخته و دلبری ات


شهرام

 

حال خود گفتی: بگو ، بسیار و اندک هرچه هست

صبر اندک را بگویم ، یا غم بسیار را ؟


شهرام

 

همه شهر عاشقت شده‌اند، شاه بانوی ماه‌پیشانی! 
آخرین بازمانده تاریخ! فخر افسانه‌های ایرانی!

در رگت خون آریایی‌هاست، در نفس‌هایت آتش زرتشت
دامنت را گره زدند انگار با زنی از تبار اشکانی

مرز‌ها را به وجد آوردی، آی زیبای روسری آبی! 
نقشه‌ها را کشانده گیسویت، رو به جغرافیای حیرانی

رام چشمان نیلی‌ات شده‌اند، گله اسب‌های دریایی
کوسه‌های هنوز سرگردان، موج‌های همیشه طوفانی

در دل آب، فوج ماهی‌ها، غرق در رقص بندری با تو
این طرف مرغ‌های دریایی، آن طرف صخره‌های مرجانی

از صدف‌های ساحل بحرین، تا تب و تاب تنگه هرمز
باد‌ها گرم قصه‌پردازی، لنج‌ها در پی غزل‌خوانی

بالش گرم و راحت قو‌ها! مایه افتخار جاشو‌ها! 
قرص باش و نترس از طغیان! «فارس هستی و فارس می‌مانی»


شهرام

 

دیگر چه بلایی ست غم انگیز تر از این

من بار سفر بستم و یک شهر نفهمید


شهرام

 

پیش رخسارت

کسی بر لب نیارد 

نام صبح...:bouq


شهرام

 

بخوان و پاک کن و نامِ خویش را بنویس

به دفتر غزل م هر چه نقطه چین دارم ...


شهرام

 

در دلم خواستن مرگ کسی نیست  , ولی 

کاش هرکس به تو دل بست بیاید خبرش !!!


شهرام

 

رقص موهای تو در باد چنان زیبا بود

گوییا داشت خدا خانه تکانی می کرد


شهرام

 

خانم جسارت استببخشید یک سوال؟

با اخم‌تان کجایِجهان را گرفته‌اید..!؟


شهرام

 

من اعتراف می کردم,
و بازپرس,
عاشقت می شد...!


شهرام

بیدل

بیدل منم !که دلم مانده پیش تو

منجای خالیهمه دل های عالمم ...


شهرام

سهم

 

بوسیدمش 
دیگر هراس نداشتم 
جهان پایان یابد
من از جهان سهمم را گرفته بودم...

شهرام

 


وقت خواب است و دلم پیش تو سرگردان است
شب بخیر ای نَفَست, شرحِ پریشانی من...!


شهرام

قسم

قسم به جان تو خوردن طریق عزت نیست
به خاک پای تو کان هم عظیم سوگند است
که با شکستن پیمان و بر گرفتن دل
هنوز دیده به دیدارت آرزومند است

 

(سعدی)

 

پ.ن : کامنت ها قابل پاسخگویی نیست . چون ادرسی ندارد


شهرام