رهگذر سرزمين شعر


 

 

اين را با سرنگون گران تنديس ها مي گويم : نمک در دريا ريختن و تنديس در گل افکندن , بي گمان بزرگ ترين ابلهي ست . تنديس در گل خوارداشت شما مي افتد , اما قانون آنها همانا اين است که زندگي و زيبايي زنده ي آن ديگربار از درون خوارداشت سربرمي کشد .

او ديگر بار برمي خيزد , با چهري خدايي تر و از رنج کشيدگي زيباتر و براستي از اين که سرنگونش کرده ايد شما را سپاس خواهد گفت . شما سرنگون گران را !

 


شهرام