رهگذر سرزمين شعر


روزانه

خسته از راه می رسد هر روز

 فکر بخت بلند طفل خود است

چین پیشانی اش نشان تلاش

دستهایش پر از شادی

سیب و یاس و انار و آبادی !

خنده بر لب ، که در دل طفل

بنشاند شکوفه شادی

بعد

یک بوسه

و آغوش

کودک انگار می رود به بهشت !

..

حال انجام کار روزانه

پخت و پز- جا – آشپزخانه

...

مرد هم می رسد از راه

دلخوشی زن خانه

باز لبخند و بوسه و آغوش

 

زندگی

مادر

و زن

و هر روز

 


شهرام