رهگذر سرزمين شعر


سعدی و حافظ

اين دو تا بيت رو توجه کنين

اين به هنگام رسيدن

همه عمر برندارم سر از اين خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

و اين به هنگام گذر

در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز
چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود

زيباست يکی از سعدی و يکی از حافظ

شهرام